Warisa's profile!!( _ _)^*+:." Everythin...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 26 !!(_ _)^ HaPpy BiRthDaY " RUNG "
4/25/07
The whole earth is in your heart.
โลกทั้งใบ อยู่ที่ใจของคุณ
เมื่อวานวันเกิดรุ่ง ช้าไปแต่ยังไงก็.....
รักตัวเองนะ เพื่อนรัก เพื่อนที่แสนดีของหวาน ^^
**************************************************
Blog ครั้งก่อนมีคนแอบมาคอมเม้น (เขียนใส่กระดาษแล้วยื่นให้)
ขออนุญาต เอาเม้นที่ให้นี้ มาเขียนเป็น Blog อันใหม่นะค่ะ
บางที่เมื่อเรามุ่งแสวงหาความสุขจากสิ่งต่างๆรอบตัวเรา
เรามักไม่เคยพบเจอ
บางคนเดินทางค้นหาตลอดชีวิต
ก็พบแต่ความว่างเปล่า
บางที่การเรียนรู้ โลกกว้าง
อาจไม่ใช่การตามหาจากโลกภายนอก
บางครั้งการเดินทางกลับเข้ามาค้นหาในหัวใจของตัวเอง
อาจทำให้เราเรียนรู้อะไรๆได้มากกว่านี้
....
แล้ววันหนึ่งเราก็อาจประหลาดใจ
ว่าโลกที่เคยคิดว่ากว้างใหญ่
ไม่ได้ยิ่งใหญ่ไปกว่า หัวใจ เราเลย
April 25 โลกกว้างเหลือเกิน โลกกว้างเหลือเกิน
มีเส้นทางให้มุ่งไปมากมาย
แต่... มันมากมายเกินไป
มาก... จนเราไม่รู้ว่าจะไปทางไหน
มีแต่... เส้นทางที่เราไม่รู้จักมากกว่ารู้จัก
คน... จำนวนไม่น้อย รู้ว่าต้องไปข้างหน้า
แต่... ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน
จุดหมาย... อยู่แห่งหนใด
:: :: บ่อยครั้งฉันรู้สึกหวาดกลัวกับการการมีชีวิตในโลกนี้ตามลำพัง
แต่ฉันต้องเรียนรู้ที่จะมีชีวิตตามลำพังให้ได้
ฉันหวั่นไหวและใจหายทุกครั้งที่ได้ออกจากบ้าน ไกลครอบครัว ไกลคนที่เรารัก
เหมือนต้องออกจากไออุ่นและกลิ่นบ้างชนิดที่สัมผัสจากที่ไหนไม่ได้
รักและคิดถึงพ่อกับแม่ นะค่ะ
ขอบคุณความรัก และคำสั่งสอนของพ่อกับแม่
ที่วันหนึ่งได้นำพาเด็กผู่หญิงคนนี้
พร้อมที่จะเติบโตและแข็งเกร่งใน "โลกกว้าง"
*****************************************
April 17 _ _ ที่อยู่ของหัวใจ _ _ พื้นที่ในหัวใจ (การเดินทางข้างใน) -------->T_T
หมุน เคว้งคว้าง อยู่ในเวิ้งอากาศ
โคลงเคลง อยู่ในคลื่นของความมืด
กระชากกระชั้น แผ่วจาง
กระชากกระชั้น โคลงเคลง
คล้ายกำลังถูกดูดกลืนเข้าสู่ ความเหงา อันไม่รู้จบ
P.s คิดถึงพ่อ แม่ หมูแดง(ไอ้อ้วน) จังสบายดีนะค่ะ
คิดถึงคุณด้วยค่ะ พระอาทิตย์ >>>> รัก รัก รัก <<<<
อยากกลับบ้านแล้ว เหงาจัง เหนื่อยด้วย
เป็นหวัดไม่หายซะที อากาศที่นี้ห่วงแตกปรับตัวไม่ทัน
ช่วงนี้มีเรื่องให้ต้องคิดมากมาย แต่ก็ยังคิดถึงอยุ่เสมอนะค่ะ (พระอาทิตย์ของหวาน)
ทำไมเพื่อนกินเหล้ากันบ่อยจัง ไม่เบื่อกันหรอ กินกันทุกวันเลยอ่ะ เบื่อแทน
เด๋วนี้ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย อยู่แต่หอ หลับๆๆๆๆๆๆ แล้วก็ กินๆๆๆๆๆๆๆ ถึงว่า.....นะหวาน
April 13 >0< sEnsItiVe ใจใคร ใจใคร ต่างก็อ่อนไหว
ไม่ว่าใจเรา หรือใจเขา
.....
หากตัดสินความรู้สึก หรือใจของคน
ต้องให้หัวใจของเราตัดสิน
(เก็บอารมณ์และเหตุผลไวข้างหลัง)
April 05 lOvE yoU HaPpy BiRtHDaY. (",)
Feeling the love from inside and missing the special someone give a lot of people
pleasure of being in love .
I can feel touched whan love comes around and expresses it accordingly .
missssssss you naka !!!
4 / 05 / 07
March 26 Life can change "ชีวิตสามารถเปลี่ยนแปลง"หากวันเวลาจะเปลี่ยนแปลง
ขอให้สิ่งดีๆที่เป็นอยู่ เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น
และสิ่งที่เป็นอุปสรรคปัญหา ความทุกข์ใจ
ลบเลือนหายไป
:: คิดถึงทุกๆคนที่อยู่เมืองไทย
:: เด๋วก็จะได้เจอกันแล้ว
:: เปลี่ยนแปลง แต่อย่าเปลี่ยนใจนะค่ะ
March 18 ห่างไกลเหลือเกิน
March 09 ('',) Point of view >>> (ความรักมองด้วยตาเปล่า...ไม่เห็น)คนบางคนมองโลกของความรัก
และความจริงซ้อนกันอยู่อย่างเข้าใจ
แต่คนบางคนมองโลกของความรักทับโลกของความจริง
และปล่อยให้ความรู้สึกวุ่นวายอยู่ตลอดเวลา
ไม่ว่าจะเป็นวันฝนบาง ฝนหนัก ฟ้าเปียก
ไม่ว่าจะเป็นวันน้ำตาไหล ใจคะนอง หรือวันที่ไม่ยอมร้องไห้
เราไม่รู้หรอกว่าโลกจะหมุนอะไรมาให้เราเจอบ้าง
เราไม่รู้หรอกว่าเราจะหมุนตามโลกไปองศาไหน
เราไม่รู้จักความรักของคนอื่นหรอก
แต่เราทำความรู้จักความรักของตัวเองได้
เราทำให้คนอื่นคิดและรักแบบเราไม่ได้หรอก
แต่เราคิดและรักในแบบของเราให้สวยงามได้
บนเส้นทางของความรัก
อาจจะเจอเรื่องเต็มอิ่มสุขจนยืนไม่อยู่กับที่
หรือทุกข์จนขยับไปไหนไม่ไหว
ความรัก คือเรื่องของความรู้สึกข้างใน
ความรัก มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น
Ps. เป็นการเขียน Blog ที่บ้านครั้งแรก
คอมก็อืด เน็ตก็ช้า แต่สมองมันบรรเจิด
....ก็เลย(เอาเหอะ เขียนก็เขียน)
ประกาศฉบับที่ 1 เพื่อนทุกคนจ้า วริษา จะ Go inter แล้วเน้อ
ประกาศฉบับที่ 2 เค้าจะพยายาม On MSN บ่อยๆ
ประกาศฉบับที่ 3 มีข่าวสารอะไรที่เกี่ยวกับเค้าหรือเค้าสมควรรู้ส่ง E - Mail ไปนะจ๊ะ
ประกาศฉบับที่ 4 เค้าจะพยายาม (อีกครั้ง) ที่จะเอาของฝากมาให้ทุกคน
ประกาศฉบับที่ 5 ใครที่รู้ตัวว่าฝากซื้อของหรือกำลังจะฝาก กรุณาเตรียวเงินไว้ด้วย (สำคัญที่ซู๊ด...) February 24 ความห่างไกล - วัดความผูกพัน
ความห่างไกล มีคนบอกว่า ... ฟ้าดินลงโทษเขาให้ห่างไกลกับคนรัก
February 21 ...โลกเต้นระบำ... โลก เต้น ระบำ ชีวิตเราทุกคนก็เต้นระบำ บางวันเต้นจังหวะเศร้าบางวันคึกคักยักเอว ยักคิ้ว ยักไหล่ ระวังจังหวะของตัวเองให้ดีไม่พอ
บางครั้งต้องระวังคนอื่นเต้นผิดจังหวะ มาเตะหรือเหยียบเท้าเราเข้าโดยไม่รู้ตัว
โลกเต้นระบำได้
เพราะหัวใจของเราทุกคนต่างมีบทเพลงของตัวเอง
โลกเต้นระบำ ชีวิตเต้นระบำ หัวใจเต้นระบำ
โลกของเรา เราเป็นคนเลือกจังหวะ
ชีวิตของเรา เราเป็นคนเลือกท่าเต้น
หัวใจของเรา เราเป็นคนเลือกร้องรำ
ต่างมุม ต่างคิดต่าง
ต่างใจ ต่างเรื่องราว
 February 17 "ครึ่งหนึ่ง""ครึ่งหนึ่ง"
บัณฑิต (MUZU)
Xperiment 2
เธอคงไม่เคยใช่ไหม?
ที่ไปเผลอ มอบใจให้ใครไปหมดทั้งใจ
ให้ไปไม่รู้ตัว มอบไปหมดหัวใจ
โดยไม่รู้ เค้าคนนั้น เค้าจะคิดเช่นไร
มันไม่สน ไม่มีเหตุผลที่จะรู้
ในเมื่อชีวิตที่เหลืออยู่
มันเลือกไปแล้วว่าจะรักแค่ เธอเท่านั้น
เธอคือฝันที่ฉันคิดถึง
อยากให้รู้เธอคือชีวิต อีกครึ่งหนึ่ง
ที่มาเติมอีกครึ่งชีวิตที่หายไป
ฉันเหมือนแจกัน ช่างฝัน
เฝ้ารอคอยสักวัน เพื่อเจอกับดอกไม้งาม
กับกระดาษว่างเปล่า เฝ้ารอคอยแสนนาน
ให้พู่กันมาแต่งเติมให้ชีวิต มีเรื่องราว
Happy Valentine's day Naka...
ขอให้ทุกคนที่อ่านข้อความนี้
เจอ"ครึ่งหนึ่ง"
February 10 ฉันกำลังจะเรียนจบ!!!!!!!ย้อนกลับไปเมื่อสามปีที่แล้ว...นู้น...
พ่อกับแม่มาส่งเข้าหอพักในมหาลัย (ชีวิตจบสิ้น) เกิดคำถามกับตัวเองและคิดว่าเด็กปีหนึ่งส่วนใหญ่คงคิดกัน "กรูมาเรียนที่นี้ทำไมหว่า?"
จนถึงตอนนี้ปีสาม เทอมสอง เหลือเรียนอีกเทอมเดียว แล้วก็ฝึกงาน ก็จบแล้ว T_T (ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วจัง)
ยังจำได้ถูกพี่วินัยด่าน้ำลายรดหัวอยู่เลย พี่เชียร์สั้งให้ร้องเพลงมหาลัยดังๆ ถูกพี่สันทนาการให้ออกไปเต้นแร้งเต้นกาต่อหน้าประชาชีนับร้อย พี่พยาบาลที่คอยเอายาดมมาให้ตอนที่วิ่งไม่ไหวเพราะรองเท้ากัด(ไม่มีการถามยื้นยาดมให้พร้อมรอยยิ้ม) พี่สวัสดิการที่คอยเอาน้ำ ข้าวกล่องในพวกเราได้มีชีวิตอยู่ต่อไป (กว่าห้องเชียร์จะเลิกโรงอาหารก็ปิดแล้ว)
ทุกๆบรรยากาศในการรับน้องและตอนอยู่ปีหนึ่งยังจำได้เสมอ
**เวลาอยู่หอตอนปีหนึ่งเป็นอะไรที่สนุกมาก เพื่อนเยอะ คุยสนุก กินอร่อย เวลาสอบช่วยกันติว อาหารหลักของชาวหอคือ "มาม่า" ต้องรีบเข้าหอก่อน3ทุ่ม
**เวลาไปเรียนต้องนั้งรถจากหอพักไปอาคารเรียน เรียนเสร็จแวะโรงอาหารกินข้าว เพื่อนที่หอไม่มีเรียนต้องซื้อข้าวกล่องไปฝาก แวะทอมมาร์ท กลับหอ
**แต่งกายต้องถูกระเบียบ ติดกระดุมคอ ถุงเท้าร้องเท้าสีขาว แขวนป้ายชื่อ ไปหน้ามหาลัยห้ามใส่กางเกงขาสั้น
**เช้าวันเสาร์เป็นวันแห่งความสะอาด ชาวหอพร้อมใจกันติ่นแต่เช้ามาซักผ้าที่ตัวเองหมักไว้ทั้งอาทิตย์
**ตอนหัวค่ำของวันอาทิตย์ freshyทุกสาขาจะมารวมตัวกันที่หน้าทอมมาร์ท มาดูชาร์ตเพลงประจำสัปดาห์ MTV (ประมาณใครเป็นแฟนใครเอามาเปิดตัววันนี้ รู้ทั้งปีหนึ่ง)
**สามารถเช็คความ Hot ของเราได้โดยโทรศัพท์หอพัก (แหม!!!จะจีบหญิงทั้งที่ไม่ลงทุนเลยใช้โทรศัพท์หออีก)
รุ่นพี่...ปีสอง...
มีโอกาสอันเหลือล้น ได้เข้าทำกิจกรรมรับน้องปีหนึ่งที่จะเข้าใหม่กับเข้าด้วย โอ้ย...ไม่ใช้ขี้ๆเลย ซัมเมอร์ต้องมาซ้อมรับน้องตั้งสามเดือน แดดก็ร้อน เหนื่อก็เหนื่อย
แต่เพื่อมหาลัยแล้วก็น้องใหม่ในปีหน้าทำได้ค่า...ปีสองพวกเราเอกการท่องเที่ยวได้ออกทริปครั้งแรก(ตื่นเต้นจังเพราะไม่เคยไปเที่ยวไหนกับเพื่อนทีละเป็นร้อยอย่างนี้)
**ทริปแรก อาจารย์จัดให้แบบเรียกน้ำย้อยใกล้ๆก่อนละกันนะนิสิต ภาคเหนือ แค่เชียงใหม่ ลำพูล ลำปาง
**ทริปสอง ประวัติศาสตร์และศิลปะทั้งนั้นไปแต่วัดแต่วัง สุโขทัย พิษณุโลก อยุธยา กรุงเทพ วัดๆแล้วก็วังๆ สำรวมกันสุดฤทธิ์แต่ละคน
**ออกมาอยู่หอนอกแล้ว...เย้ๆ...ปีนี้ก็เลยถือฤกษ์งามยามดี ขอใช้บัตรประชาชนให้คุ้มหน่อยเหอะไปเที่ยวกลางคืนครั้งแรก (อิอิ)
**ได้เรียนประวัติศาสตร์และศิลปะกับ อ.กุ้งใหญ่ ตอนแรกคิดว่าเป็นวิชาที่น่าเบื่อแต่อาจารย์สอนสนุกมากๆเข้าใจด้วย (แต่เดี๋ยวนี้ความรู้ลงหม้อไปหมดแล้ว)
ปัจจุบัน...ปีสาม...
ช่วงซัมเมอร์ก่อนขึ้นปีสามออกแนวเป็นคนดีไปเรียนภาษาอังกฤษ แล้วก็ไปฝึกงานที่เชียงใหม่ เหอะๆเที่ยวค่ะเที่ยว เที่ยวเก่งด้วย ตอนกลางวันเรียนตอนกลางคืนเที่ยว(คงเจริญ)
ต้องขอขอบคุณพี่แวว (ผู้จักการโรงแรมอโมร่า) ที่ไม่เคยว่าหวานเลยที่โดดงานอยู่บ่อยๆ ไปทำงานได้ไม่ถึงสองอาทิตย์ก็ลาออก ขอโทษค่ะ ^O^
เกือบลืมได้ลงเรียนโยคะด้วยเป็นสิ่งเดียวที่ทำอย่างสม่ำเสมอไม่เคยขาดไม่เคยโดด และแล้วก็เปิดเทอม
**ทริปสาม ทัวร์ภาคอีสานของไทย(ปราสาทหิน)เขาพระวิหารที่กัมพูชาต้องต่อสู้กับกองทัพเด็กขาย Postcard ทางขึ้นก็แสนจะลำบากบันไดหินที่ปีนขึ้นไม่รู้จะถล่มมาตอนไหน
**ทริปสี่ ภาคตะวันออกดูเหมือนจะเป็นการออกฟิวร์ทริปที่กดดันที่สุดเพราะต้องสอบบรรยายหน้าบัส โดยมีพี่ๆจาก บ.หนุ่มสาวทัวร์มาเป็นพี่เลี้ยง แต่ก็ได้รู้การทำงานจากมืออาชีพ
**ทริปพิเศษ (ทริปอนุรักษ์) ดอยอินทนนท์ กิ่วแม่ปาน การจัดการบ้านพักhomestay ได้นอนเต็นท์กับเพื่อน เป็นส่วนหนึ่งของขบวนรถแดง12คัน
**ไปภูชี้ฟ้าแบบไม่ได้ตั้งใจไป เบื่อๆ เซ็งๆ แต่สวรรค์ก็ส่งพี่ๆนักปั่นน้องเหล็กมาให้เรา ได้พูดคุย ทำให้มีกำลังใจขึ้นเยอะ ก็เลยตั้งชื่อทริปว่า "ตามหาสมดุลของชีวิต"
**ไปเที่ยว ปาย ผู้หญิง2คนที่ไม่รู้อะไรเลยทำเป็นเก่งไปเองได้ แต่ก็มีเทวดามาบอกรายละเอียดซื้อตั๋วรถ นอนที่ไหน อาหารร้านไหนอร่อย ภายในเดือนนั้นไปปายทั้งหมด3ครั้ง
**ปีสามเป็นปีแห่งการทำรายงาน ตั้งแต่ต้นเทอมยันปลายเทอม แล้วทุกวิชาก็ใช้ภาษาอังกฤษบ่อยมาก (เริ่มรู้ตัวว่าตัดสินใจถูกที่ไปเรียนภาษาอังกฤษตอนปิดเทอม)
**เป็นประธานสาขา (ใครเลือกกรูมาเป็น) งานเยอะมากรับผิดชอบเกือบทั้งหมด(รึป่าว) เป็นหนังหน้าไฟที่ต้องทนถูกบ่นทั้งอาจารย์และเพื่อน
**จัดงานเลี้ยงส่งให้พี่ปี4ที่กำลังจะจบ เป็นการทำงานที่เหนื่อยใจที่สุดเพราะเพื่อนในชั้นปีก็ไม่ค่อยให้ความร่วมมือเลย ทุกคนบอกว่าสนุก(อิอิ หายเหนื่อย)
**ออกค่าย ชมรมอาสา แง้ๆ เป็นประธานชมรมที่ห่วยแตกที่สุดเลยเรา ทำงานด้านเอกสารล่าช้ามากๆ จะรอดป่าวชมรม
>>>>
>>>> ผ่านมา 3 ปีแล้ว ตามความรู้สึก (น้ำตาจะไหล..ฮือๆ..)
มาคิดๆ ดูมันก็น่าใจหาย ที่ต่อไปจะไม่ได้ใส่ชุดนิสิต ไม่ได้ไปไหนมาไหนกับเพื่อน
ไม่ต้องมาอ่านหนังสือสอบ ไม่ต้องทำรายงาน
อยู่ดีๆ เลือดรักสถาบันมันแรงอย่างนี้หว่า (ใกล้จะจบแล้วด้วงมั้ง)
ขอบคุณ ม.น.ที่ทำให้ได้รู้คุณค่าการให้ชีวิตในรั้วมหาลัย January 21 แค่อยาก......ให้รู้(ความรู้สึก)เธอ .. กะ .. ฉัน
การคบกับใครสักคน
จุดเริ่มต้น .. เรารู้ดี
ปลายทาง .. จะจบกันที่ตรงไหน
ไม่มีใครรู้
เมื่อ ใครสักคน .. ได้มีโอกาสรู้จักกัน
มีความรู้สึก ดี - ดี ให้กัน ได้ให้ สิ่งที่เรียกกว่า ..รัก.. แกกัน คุณ ควรถนอมมันไว้ .. ให้ดีที่สุด
รัก .. นั้น อาจเกิดขึ้นได้ บ่อย - บ่อย แต่การได้ รัก ตอบกลับมานั้น
อาจมีเพียงครั้งเดียว .. ที่คุณจะได้รัก หาก รัก ของคุณ ..
มี ผู้รับ มันไปแล้ว .. และคุณ ได้ รักนั้น ตอบกลับมา ควรจะ รักษา มันไว้ - - ถนอมไว้ให้ดี เธอ .. กะ .. ฉัน
คุณ หึง
คุณ หวง คุณ ห่วง ... ฉันรู้ ฉัน หวง
ฉัน ห่วง ฉัน ร้องไห้ ... คุณก็รู้ บ่อยครั้ง ..น้ำตา.. มันมักจะไหล
เมื่อ คำพูด .. การกระทำ .. ของคุณ มันทำให้ฉัน รู้สึก .. อยากจะระบายบางอย่างออกมา โดยการ ..ร้องไห้..
เมื่อฉัน .. ไม่สามารถ พูด หรือ ระบาย กับใครได้
แม้แต่คุณ ก็คงมีเพียงวิธีเดียว ... ที่จะทำให้ฉัน หายเศร้าได้บ้าง เธอ .. กะ .. ฉัน
ฉัน .. ไม่มั่นใจ
บ่อยครั้ง ที่ฉันมักคิดถึง คนรักเก่า ของคุณ ฉันมักจะถามตัวเองอยู่เสมอว่า ..คุณลืมใครคนนั้นได้จริงแล้วหรือ ถึงแม้ .. มันจะเป็นคำถามที่ฉันอยากรู้มากสักแค่ไหน
แต่..ฉันรู้ดีว่า นั่น .. เป็นเหมือนคำถามต้องห้าม ที่ฉัน ไม่ควรจะถามคุณ ..... เธอ .. กะ .. ฉัน
จะมีบ้างไหมนะ ?
ที่เวลาเราอยู่ห่างกัน .. เราจะไม่ทะเลาะกันเลย แม้สักครั้งเดียว
January 20 หนังสือเล่มใหญ่>>>ที่แม่ให้หวานกลางดึกของคืนหนึ่ง โทรหาใครก็ไม่มีใครคุยด้วย (เศร้าจริงๆ) {ความจริงไม่ดึกเลยสี่ทุ่มกว่าๆเอง}
++จะนอนแล้วหวาน
++กำลังเที่ยวอยู่ตี2โทรมาใหม่นะเพื่อน
++พรุ่งนี้มีเรียนเช้า
++คุยกับแฟนอยู่...หวานแก่เป็นสายซ้อน
++พิมพ์งานอยู่เด๋วโทรกลับ
++ยังไม่ถึงหอเลย...แบตจะหมดแล้วแค่นี้นะ ---------------> วันนี้เป็นไรฟะ? โทรหาใครก็ไม่มีใครคุยด้วย ทีวันที่มีเรียนเช้า มีงานต้องทำดึกๆ โทรมากันจังงงงง
ทำไมมันเหงาอย่างนี้หว่า อยากคุยกับใครก็ได้ โทรหา แม่ ดีกว่า ดูนาฬิกาแม่คงหลับแล้วมั่ง
(เสียงเพลงรอสายของแม่ดังไม่นาน) ว่าไงจ๊ะลูก.... (แม่ทำเสียงสดชื้นสุดๆความจริงหลับไปแล้ว)
"แม่...คิดถึงแม่จัง พ่อหลับแล้วหรอ? แม่ทำอะไรอยู่ หวานโทรหาน้องก็ไม่รับสายสงสัยหลับแล้ว"
"หวานเป็นไรรึเปล่าลูก?" (แม่ถาม) "ป่าวซะหน่อยแม่ แค่นอนไม่หลับแล้วก็คิดถึงก็เลยโทรมา"
"แม่ช่วงนี้หวานไม่ค่อยสบายใจเลย แบบว่าปิดเทอมไม่อยากไปอเมริกาเลยอ่ะ"
(ไม่มีเสียงตอบจากปลายสาย) น้ำตาเริ่มคลอ เสียงเริ่มสั่น
"แม่หวานกลัวอ่ะ ไปในที่ที่ไม่ใช่บ้านเรา ไม่มีเพื่อน ไม่มีครอบครัว มันต้องเหงากว่าวันนี้คูณสองแน่เลย"
"หวาน โลกคือหนังสือเล่มใหญ่เล่มหนึ่ง คนที่ไม่ออกจากบ้าน คือคนที่อ่านหนังสือได้หน้าเดียว
แม่ซื้อหนังสือให้หวานแล้ว อยู่ที่หวานจะเปิดอ่านมันกี่หน้าเท่านั้น อย่าลืมไหว้พระก่อนนอนนะลูก"
แล้วแม่ก็วางสายไปซะงั้น.......
to.พ่อและแม่
ขอบคุณมากๆค่ะที่เลี้ยงหวานกับน้องเติบโตมาได้ขนาดนี้
แม่มีจิตวิทยาในการเลี้ยงลูกดีมากๆ แม่ไม่เคยบังคับหวานกับน้อง
แม่ปล่อยให้เราตัดสินใจเอง จนคนอื่นดูว่าแม่ตามใจหวานกับน้อง
เมื่อไหร่ที่มีปัญหา เราสองคนหันหลังกลับไปมอง
จะมีผู้หญิงหนึ่งคนยืนยิ้มและเป็นกำลังใจให้เราเสมอ (ภายใต้ผู้หญิงคนนั้น
ก็มีผู้ชายอีกคน) พ่อ....พ่อที่เป็นกำลังสำคัญที่ทำให้ชีวิตของเด็กผู้หญิงอีกสองคนก้าวเดิน
พ่อถึงจะชอบบ่น แต่ภายใต้คำบ่นของพ่อก็มีข้อคิดดีๆคอยสอนเราเสมอ
พ่อไม่ชอบให้เราลำบาก พ่อไม่ชอบให้เราเหนื่อย เพราะพ่อบอกว่า "ลูกของพ่อเป็นผู้หญิง"
และพ่อก็เป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน ไม่จำเป็นที่ผู้หญิงในบ้านของพ่อจะต้องลำบากและก็เหนื่อ
สุดท้าย ก่อนที่ลูกนกตัวน้อยๆของพ่อกับแม่จะบินสู่โลกกว้าง (ทั้งที่ไม่เต็มใจนักหรอก)
ขอบคุณความรัก ความห่วงใย ที่พ่อ แม่ ไอ้อ้วน(ของพี่ด้วย) มีให้เสมอนะค่ะ
รักครอบครัวของเราจังเลยยยยยย ขอบคุณแม่ที่เสียสละที่นั้งด้านหน้ารถให้หวาน 555+
ขอบคุณพ่อที่ขับรถรับ-ส่งหวานทุกที่ไม่ว่าใกล้-ไกล ขอบคุณไอ้อ้วนที่เสียสละให้พี่คนนี้เลือกของสวยๆก่อน
23:24
FRI 19/1/07
January 11 ยิ้ม(Smile) ฉันไม่จำเป็นต้องหัดยิ้มหน้ากระจก
ฉันไม่จำเป็นต้องรู้ว่าฉันยิ้มสวยหรือไม่
เพียงแต่ยิ้ม
และหัวใจรู้สึกยิ้มด้วย
ฉันก็มีความสุข
I don't have to practice my smilling in front of a mirror
I don't need to know if my smilling is attrative
Just smile on the face,
Then , my heart is bound to smile
And that brings me happiness.
January 09 It's never too late....เหนื่อยนัก ก็นับหนึ่งบางที่เราติดอยุ่กับอดีต
บางวันเรารู้สึกไม่กล้า
บางครั้งเราอาจท้อจนไม่มีแรง
นั้นเป็นเพราะเรายังไม่ค่อยมันใจกับคำว่า "ไม่มีอะไรสายเกินไป"
การปล่อยให้วันคืนที่ล้มเหลว หรือผิดพลาด เป็นบทเรียน
แต่ไม่ติดอยู่ในกรงขังของมัน
คือทางเลือกที่ดีที่สุด
เพราะว่าคนเราทุกคนต้องเติบโต และก้าวไปข้างหน้า
ถ้าขาดกำลังใจ จะเดินต่อยังไงกัน
จำไว้เสมอว่า กำลังใจ จากใครก็ไม่สำคัญเท่า
กำลังใจ ที่สร้างขึ้นมาเอง
และด่านแรกที่เราจะต้องผ่านไปให้ได้คือ รู้จักการให้อภัยตนเอง
เหนื่อยนักก็นับหนึ่งใหม่อีกครั้ง
ไม่มีอะไรที่สายเกินไปถ้าหัวใจเรายังสู้
ต้นกล้า นัยนา
It's never too late
To...โอ๋ (เพื่อนที่กำลังมีความทุกข์อยู่ตอนนี้)
ถึงแม้แก่จะไม่รับโทรศัพท์เพื่อนเลย รู้รึป่าว ว่าเพื่อนคนอื่นๆเค้าเป็นห่วงแก่มากขนาดไหน
แก่หนีต่อไปไม่ได้หรอกนะ ไม่อยากพูดมาก ถ้าแก่คิดได้ค่อยติดต่อมาแล้วกัน หวังว่าคงในไม่ช้านี้นะจ๊ะ January 07 To pay attention to (ใส่ใจ)แม้แดดจะร้อนซักเท่าไร ลมจะพัดมาหนาวซักเท่าไร
ฉันจะอยู่ตรงนี้เคียงข้างกาย จะไม่ไปไหนฉันสัญญา
จะ ใส่ใจ ในทุกขั้นตอน ทุกสิ่งที่ทำให้เธอ
จะรักเธอและจะคอยดูแลเธอเสมอ..^_^
แต่ไม่ว่าเธอนั้นอยู่ที่ใด ฉันจะห่วงเธอไว้ไม่เคยห่าง
จะไม่มีคำว่าอ้างว้าง สำหรับเธอจะไม่มี
จะฝากใจไปกับเสียงเพลงผ่าน ให้เธอเก็บเอาไว้ให้นาน
ไม่ว่าเมื่อไหร่ รัก ของฉันจะมั่นคงตลอดกาล.........
thank you มากเพื่อน (สาวหรือชาย )ดีหว่า? คิคถึงแก่เหมือนกัน หายตูด!!!!ไปเลยนะ
ถึงแม้อยู่คนละซีกโลกแต่แม้ง Update เพลงไทยเร็วกว่าเพื่อนที่อยู่ที่นี้อีก แต่นะเนื้อเพลงไม่ค่อยจะตรงกับ
ความเป็นจริงเลยอ่ะ แค่ท่อนแรกก็ไปแล้ว แดดร้อน หรอ คุณเธอไปไหนแล้ว นู้นนนนน ในร่ม ท่อนไหนอีก
จะ ใส่ใจ ในทุกขั้นตอน (หุหุ) วันเกิดเพื่อนยังจำไม่ได้ถึง 3 คนเลย จะ ไม่มีคำว่า อ้างว้าง เจอผู้ชายทิ้งเราเฉยเลย
แซวเล่นนะอย่าคิดมาก ขอบคุณมากที่ว่าเราสวยขึ้น 55+ อ่าน่ะยังไงก็เพื่อนกัน miss you ^_^
เพื่อนของเราชื่อความเหงา T_Tเมื่อใดที่หัวใจมันอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรก็แค่นี้
ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอวันที่ร้ายหรือดี
ใจเรายังพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อนเคียงไป
บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย
ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ
มีวันที่ลมหนาวพัดมาและก็มีวันที่ฝนพรำ
วัน เดือน ปียังหมุนประจำ ช่างเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป
ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม
อาจเป็นเพราะโลกเรากว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา
แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอด " ความเหงา" ไว้กับใจ
ปล 1.ข้อความด้านบนเป็นเนื้อเพลง (เพื่อนส่งเพลงมาให้ฟัง)
Song : เพื่อนของเราชื่อความเหงา
Artist : Zentrady
Album : เพลงประกอบหนังสือ "ร้อยเพลงแห่งความโดดเดี่ยว"
ปล 2.เพื่อนส่งให้ฟังนานแล้วประมาณ 2 เดือนก่อนฟังตอนแรกก็งั้นๆ
แต่ทำไม่ตอนนี้กลับมาฟังเพลงนี้อีกที่ น้ำตาไหลว่ะ
ปล 3.ถ้าสนใจก็กรุณาไปหาฟังนะค่ะ แต่คงไม่สะท้านอารมณ์คุณเท่าไหร่
นอกเสียจากว่าคุณ So sad สุดๆ
|
|
|
%5e*%2b%3a.%22+Everything+%22+!!(+_+_)%5e*%2b%3a.%22's+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
